Cześć! Jakiś czas temu podczas przeszukiwania starych pudeł na strychu natknęłam się na małą książeczkę. Okazało się, że znalazłam stary pamiętnik mojej zmarłej, bardzo wierzącej cioci.

Za życia każdy ją lubił – zawsze zamyślona, uśmiechnięta. Na jej twarzy zawsze widziałam dobroć i łagodność. W jej oczach zawsze można było dostrzec iskierki Boga. Za dzieciaka wydawało mi się to dziwne, że jest sama. Starsza babunia bez męża, dzieci? Raczej przykry widok. A jednak. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, że po prostu miała powołanie do życia w samotności.

W rzeczach zawsze można było znaleźć tysiące świętych obrazków i starych modlitewników, nie zabrakło również dziesiątek modlitw i rozmyślań kierowanych w stronę Boga starannie zapisanych przez nią w notesach. Podczas szybkiego kartkowania znalezionego pamiętnika wyleciała tylko jedna karteczka – o dziwo nie był to święty obrazek. Przejechałam wzrokiem po skrawku papieru:

„ABC SPOŁECZNEJ KRUCJATY MIŁOŚCI”
1. Szanuj każdego człowieka, bo Chrystus w nim żyje. Bądź wrażliwy na drugiego człowieka, twojego brata (siostrę).
2. Myśl dobrze o wszystkich – nie myśl źle o nikim. Staraj się nawet w najgorszym znaleźć coś dobrego.
3. Mów zawsze życzliwie o drugich – nie mów źle o bliźnich. Napraw krzywdę wyrządzoną słowem. Nie czyń rozdźwięku między ludźmi.
4. Rozmawiaj z każdym językiem miłości. Nie podnoś głosu. Nie przeklinaj. Nie rób przykrości. Nie wyciskaj łez. Uspokajaj i okazuj dobroć.
5. Przebaczaj wszystko wszystkim. Nie chowaj w sercu urazy. Zawsze pierwszy wyciągnij rękę do zgody.
6. Działaj zawsze na korzyść bliźniego. Czyń dobrze każdemu, jakbyś pragnął, aby tobie tak czyniono. Nie myśl o tym, co tobie jest kto winien, ale co Ty jesteś winien innym.
7. Czynnie współczuj w cierpieniu. Chętnie spiesz z pociechą, radą, pomocą, sercem.
8. Pracuj rzetelnie, bo z owoców twej pracy korzystają inni, jak Ty korzystasz z pracy drugich.
9. Włącz się w społeczną pomoc bliźnim. Otwórz się ku ubogim i chorym. Użyczaj ze swego. Staraj się dostrzec potrzebujących wokół siebie.
10.  Módl się za wszystkich, nawet za nieprzyjaciół.

Wreszcie wszystko było jasne. Po wielu latach udało mi się odkryć słodką tajemnicę mojej cioci. Jeżeli rzeczywiście stosowała się do całej tej listy (a z moich obserwacji wynika, że tak), to chyba miałam do czynienia ze świętą.

Zaraz, zaraz… Co to właściwie jest ta Społeczna Krucjata Miłości? Szybko wpisałam hasło w Google. Internet podpowiedział mi, że jest to program odnowy życia codziennego, to zaproszenie do oddziaływania miłością w rodzinie, w domu, w pracy, wśród przyjaciół, na wakacjach, wszędzie. Tak, aby zacząć przemieniać świat od siebie, od najbliższego otoczenia. Program ogłosił Prymas Polski Stefan Kardynał Wyszyński w 1967 roku w liście pasterskim na Wielki Post. Prymas mówił, że „Czas to miłość!(…) Całe nasze życie tyle jest warte, ile jest w nim miłości”.

Z przykrością jednak stwierdzam, że na co dzień nawalam w większości punktów. Nie zmienia to faktu, że od pierwszej chwili zetknięcia się z nimi staram się być coraz lepszą wersją siebie. Dla Boga, dla bliźnich i oczywiście dla siebie.

Polecam rozważyć sobie każdy z tych punktów, bo każdy z nich daje naprawdę dużo do myślenia.

Marysia Kuranda, MF Tau Kraków